ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΕΥΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ «ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΟΙ»

Με πρωτοβουλία του Θανάση Πολυκανδριώτη το 2003 συστάθηκε το ΜΕ.Κ.Ε.ΠΟ Μεσογειακό Κέντρο Έρευνας Πολιτισμού ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΟΙ και το Μουσικό Σύνολο 40 νέων μουσικών με σκοπό τη διάδοση και διάσωση του κατ` εξοχήν ελληνικού μουσικού οργάνου του μπουζουκιού.

Προτεραιότητα του Πολυκανδριώτη είναι να ενταχθεί το δημοφιλές μπουζούκι στα λαϊκά παραδοσιακά όργανα καθώς και να δείξει σε όλους ότι το μπουζούκι δεν είναι όπως ο ίδιος λέει διακοσμητικό όργανο αλλά ανήκει στην οικογένεια των εγχόρδων και πρέπει να κατέχει πρωταγωνιστική θέση.

Με ενέργειες του από το 1993 ως προς την εκπαίδευση του μπουζουκιού, αγωνίζεται για την χορήγηση κρατικού πτυχίου καθώς και την ένταξη του στην λίστα της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCOως διακριτό ελληνικό όργανο.

«ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΟΙ» αποτελούνται από 280 και πλέον νέους μουσικούς από όλη την Ελλάδα.  Την αγάπη τους για τη μουσική και το μπουζούκι στεγάζει το ΙΜΚ Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη στον Ταύρο.

Στις εγκαταστάσεις του Ιδρύματος συναντώνται κάθε εβδομάδα οι νέοι «μπουζουκίστες», ανταλλάσσουν «μουσικές» απόψεις, προετοιμάζονται για τις επόμενες δραστηριότητες τους (συναυλίες, σεμινάρια, παρουσιάσεις. κ.λπ.) και οι πρόβες τους είναι ανοικτές για το κοινό.

Το Μουσικό Σύνολο των 40 μπουζουκιών ανανεώνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα με νέους μουσικούς κυρίως από 16 έως και 35 ετών, από όλες τις γωνιές της Ελλάδας, Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πρέβεζα, Ηγουμενίτσα, Σαντορίνη, Ικαρία, Άρτα, Κρήτη κ.λπ.

Τη Δευτέρα 7 Ιουνίου 2004 στις 9 το βράδυ, «ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΟΙ» παρουσιάστηκαν από τον «εμπνευστή» τους Θανάση Πολυκανδριώτη για πρώτη φορά στο κοινό σε μια συναυλία με το έργο του Μάνου Χατζιδάκι, «Σκληρός Απρίλης του ‘45» στο χώρο τέχνης «Άλεκτον» στον Κεραμεικό.  Ακολούθησανάλλες δύο συναυλίες στις 11 και 12 Ιουνίου.

Ο Θανάσης Πολυκανδριώτης επέλεξε το έργο του Χατζιδάκι (ορόσημο στην ελληνική δισκογραφία) να είναι το πρώτο έργο που θα ερμηνεύσουν «ΟΙΕΠΟΜΕΝΟΙ» αφού είναι εξαιρετικά σημαντικό για τον ίδιο, που το πρωτόπαιξε όταν ήταν στην ηλικία των παιδιών μετά από κάλεσμα του Μάνου το 1972.

Τα επόμενα έργα που ερμήνευσαν«ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΟΙ» ήταν αφιερωμένα σε μεγάλους δασκάλους, τον Χιώτη, το Ζαμπέτα, τον Τσιτσάνη, τον Παπαϊωάννου, τον Άκη Πάνου, τον Καζαντζίδη, το Χατζιδάκι, το Θεοδωράκη και άλλους μεγάλους δασκάλους. Με αυτόν τον τρόπο οι νέοι μαθαίνουν μέσα από αυτούς τους τιμούν και οφείλουν να μην τους ξεχνούν.

«ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΟΙ» έως τώρα έχουν συμμετάσχει σε πολλές συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Μια σημαντική  συναυλία τους πραγματοποιήθηκε το Νοέμβριο του 2006 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών – Αίθουσα Φίλων της Μουσικής – με τη συμμετοχή της Γλυκερίας και της παιδικής χορωδίας του Δημήτρη Τυπάλδου όπου κυκλοφόρησε και σεCD.

Μια ακόμα σπουδαία εμφάνισή τους ήταν στις 28 Μαρτίου 2008 στο ShanghaiConcertHall, υπό την αιγίδα του ΕΟΤ και με αφορμή τα εγκαίνια του Ελληνικού περιπτέρου στη Σαγκάη.

Στις 21 Σεπτεμβρίου του 2009 «ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΟΙ» συμμετείχαν στη συναυλία με τίτλο FADOS – FLAMENCO – ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ που πραγματοποιήθηκε στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού με τη συμμετοχή της DulcePontes και του PacoPena.

Ο ιδρυτής του Σωματείου Θανάσης Πολυκανδριώτης έχει αναπτύξει τα τελευταία δώδεκα χρόνια επιτυχημένες μεθόδους και αποτελεσματικά προγράμματα διδασκαλίας με συνεργασίες όπως το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, τα ΤΕΙ Άρτας στο Τμήμα Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής, τα Ωδεία Φ. Νάκας, Ν. Σκαλκώτας, Τέχνης Γ. Φακανάς, Δ. Τουρναβίτη, Νέα Πεντέλη, Πρότυπο Μουσικό Κέντρο Πειραιά, τα Δημοτικά Ωδεία Ιωαννίνων, Ηγουμενίτσας Αχαρνών και Κρανιδίου και έχει τροφοδοτήσει την ελληνική μουσική με νέους μουσικούς άρτια καταρτισμένους πάνω στους λαϊκούς δρόμους και την εξέλιξη του οργάνου.

Όλα τα βιβλία μου είναι γραμμένα για τους απανταχού Επόμενους. Με αυτό τον τρόπο οι νέοι μουσικοί ολοκληρώνουν τις γνώσεις τους στην λαϊκή και παραδοσιακή μουσική του τόπου μας.

Ο Όμηρος με τις ραψωδίες γέννησε την θεία αρχαία ελληνική τραγωδία. Από αυτήν προήλθε το δημοτικό τραγούδι που με τη σειρά του γέννησε το ρεμπέτικο. Κανείς δεν ξέρει ποια θα ήταν η πορεία του λαϊκού τραγουδιού αν δεν υπήρχε το ρεμπέτικο. «ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΟΙ» παίζουν και τραγουδούν όπως οι ρεμπέτες, Μάρκος, Μπαγιαντέρας Μπάτης, Δελιάς, Τούντας, Παπάζογλου, Παγιουμτζής με μπουζούκια τζούρα, μπαγλαμά.

«ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΟΙ» του Θανάση Πολυκανδριώτη, οι νέοι σολίστες εμφανίζονται ήδη είτε μόνοι τους είτε δίπλα σε επώνυμους καλλιτέχνες και κάνουν τη δική τους καριέρα.

Ο Πολυκανδριώτης ως δάσκαλος και μουσικός «πατέρας» των παιδιών δηλώνει:

Αν κάποιος από τα παιδιά απουσιάσει μια και δυο φορές από την πρόβα όλοι έχουν κάτι να πουν, ανησυχούν, ενδιαφέρονται. Ο στόχος μου είναι να βρίσκονται εκεί όλοι αλλά είναι αδύνατον γιατί είναι πολλοί και από διαφορετικά μέρη της Ελλάδος. Όταν κάνεις κάτι για σένα χωρίς οικονομικά κίνητρα τότε αυτό είναι το παν. Και «ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΟΙ» είναι το παν. Έχω πάει στην πρόβα και είναι μαζεμέναμόλις δύο άτομα.  Σε μια άλλη πρόβα είναι μαζεμένοι 40. Στενοχωριέμαι αλλά δεν το βάζω κάτω γιατί ξέρω. Ο δάσκαλος ασχολείται με το κάθε παιδί προσωπικά. Όταν κάποιος έχει πρόβλημα το ξέρει πρώτα ο δάσκαλος και το λύνει σε συνεργασία με τον ίδιο.

Η ενορχήστρωσητων μουσικών κομματιών στην πρόβα παίρνει από τις ιδέες του καθένα, δεν είναι μόνοδική μου. Θέλω να συμμετέχουν γιατί έτσι μαθαίνουν. Χρηματοδότηση δεν υπάρχει. Θα ήθελα να ήταναλλιώς τα πράγματα αλλά δυστυχώς ακόμα δεν είναι. Ίσως κάποτε. Κάποιοι από έξω είπαν πως δεν θα αντέξει αυτή η συνεύρεση τόσων μπουζουκιών. Άλλοι είπαν ότι δεν συμφωνούν. Άλλοι είπαν ότι παίζει μόνο ο δάσκαλος. Δεν πτοούμαι από λόγια, ας λένε ότι θέλουν. Τα παιδιά με το έργο του απέδειξαν ότι αυτό που κάνουν το θέλουν και έχει αξία. Οι περισσότεροι εργάζονται ως αργά και έρχονται για λίγο να πάρουν μυρωδιά πρόβας.

Από το 2010 που έχουμε «σπίτι» το Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη είναι καλύτερα γιατί ο χώρος παίζει τον σημαντικό ρόλο της αλλαγής επιπέδου. Οι απαιτήσεις του δασκάλου δεν είναι ίδιες για όλους αλλά ανάλογα το επίπεδο τους. Έτσι έχουμε ενδιαφέρον τα διαφορετικά ακούσματα ως προς το αποτέλεσμα. Το ρεπερτόριο καθορίζεται ανάλογα τις περιστάσεις αλλά και το τι θέλουν τα παιδιά. Όταν βρίσκονται μαζί κάνουν πλάκες, πέφτει πολύ γέλιο, περνούν καλά και δείχνουν ότι είναι ομάδα οικογενειακή, παίζουν με την ψυχή τους και χαίρονται. Όταν προβάρουμε τον Τσιτσάνη ή τον Χιώτη, ή τον Ζαμπέτα, αυτό που είναι απαραίτητο για μένα είναι ότι πρέπει να τους μεταδώσω το στυλ και το ύφος αυτών, όχι για να γίνουν ίδιοι αλλά για να μάθουν τον τρόπο ερμηνείας τους, αυτό που τους χαρακτήρισε και να τους φέρουν στα δικά τους χέρια με τη δίκη τους προσωπικότητα.

Η παρακολούθηση των μαθημάτων δεν είναι υποχρεωτική και το κάνουν για τον εαυτό τους,  τους φίλους τους και τους δασκάλους τους. Η πειθαρχία είναι το κυριότερο μέσον για να μάθεις να παίζεις απλά και κατανοητά. Όταν οι νέοι παίζουν μπροστά στο κοινό αισθάνονται μεγάλη υπευθυνότητα, μειώνεται το άγχος τους και έχει αποτέλεσμα η καλλιτεχνική τους υπόσταση.

Όταν γίνεται διάλειμμα, αντί να ξεκουράζονται παίζουν ακατάπαυστα διάφορα κομμάτια σαν να θέλουν το κάτι παραπάνω για τον εαυτό τους. Υπάρχουν δυο επίπεδα μελέτης. Το ένα είναι ότι λαμβάνουν από τον έφορο της ορχήστρας το μουσικό έργο σε πρώτη εκτέλεση και το άλλο είναι ότι όλοι μαζί το βάζουμε σε νέα βάση παιξίματος χωρίς να αλλοιώσουμε την πρώτη εκτέλεση.  Προσπαθούμε να της προσθέσουμε και να την αναδείξουμε.

Το αποτέλεσμα είναι όταν παρακολουθείς το Μουσικό Σύνολο «Οι Επόμενοι» να παίζει και να τραγουδά. Τότε καταλαβαίνεις ότι αυτό είναι Ελλάδα και μόνο Ελλάδα.